John G. Lake urodził się w Kanadzie . W 1870 roku. Gdy miał 16 lat, wraz z rodziną przeprowadził się do USA.

Nawrócił się podczas spotkania Armii Zbawienia również w wieku 16 lat.

Pierwsze uzdrowienie, którego był świadkiem, miało miejsce w kościele metodystów. Doświadczyła go młoda kobieta.

Jego pierwsza żona, Jennie, zmarła w Afryce 22 grudnia 1908, 6 miesięcy po ich przyjeździe.

Po śmierci żony, pozostał w Afryce przez kolejne 4 lata, wspólnie ze swoją siostrą Ireną wychowując ich siedmioro dzieci.

Lake powrócił do USA 13 lutego 1913 roku.

We wrześniu tegoż roku, ożenił się z Florencją Switzer.

Lake, mając społeczność z osobami wierzącymi, podróżował po Stanach Zjednoczonych głosząc Słowo Boże aż do kwietnia 1914 roku.

Na początku 1914 roku, Lake wyjechał do Anglii, by wziąć udział w spotkaniu przywódców ruchu Zielonoświątkowego.

Podczas pobytu w Anglii, wzorując się na organizacji o nazwie “Międzynarodowa Rada Zielonoświątkowa”, Lake założył “Międzynarodową Radę Apostolską”.

Gdy Lake powrócił do USA, wziął udział w spotkaniu formacyjnym “General Council of The Assemblies of God”. Lake przestał używać oryginalnej nazwy dla swojej organizacji, tak aby zminimalizować zamieszanie związane z A/G.

Lake przeniósł się do Spokane w stanie Washington we wrześniu 1914 roku.

Rozpoczął on posługę w kościele “The Church of Truth”. Po 6 miesiącach otworzył własny budynek, który nazwał “Lake’s Divine Healing Rooms” (Pokoje Bożego Uzdrowienia Lake’a). W ramach założonej przez siebie organizacji “Instytut Bożego Uzdrowienia” rozpoczął szkolenie “Techników Bożego Uzdrowienia”.

Od lutego 1915 do maja 1920 roku Lake wspólnie ze swoimi technikami, zarejestrowali ponad

100 000 uzdrowień.

Następnie Lake przeprowadził się ze Spokane do Portland w stanie Oregon, gdzie zduplikował swoją pracę, otwierając kościół oraz pokoje uzdrowienia.

Po 5 latach spędzonych w Portland, Lake rozpoczął podróż wzdłuż kalifornijskiego wybrzeża, podczas której otwierał kolejne pokoje uzdrowienia i kościoły.

Następnie, w 1927 roku udał się do Huston w stanie Texas, gdzie również otworzył kościół oraz pokoje uzdrowienia.

W 1931 Lake przeniósł się z powrotem do Spokane, gdzie zakupił stary budynek kościoła metodystycznego i rozpoczął swoje ostatnie dzieło: otworzył kościół, a w nim pokój uzdrowienia. Gdy Lake opuścił Spokane w 1920 roku, zamknął pokoje uzdrowienia w dawnym budynku i nigdy nie otworzył ich ponownie.

(Pierwotny budynek spłonął w drugiej połowie lat 1930 roku. Zupełnie inny budynek powstał na jego miejscu, ale Lake nigdy nie postawił w nim nogi.)

John G. Lake zmarł 16 września 1935 roku w Spokane.

Sir Arthur Conan Doyle, Erich Weiss (również znany jako Harry Houdini) i W.T. Stead (Brytyjski redaktor i bliski przyjaciel Williama Booth’a) byli przyjaciółmi Johna G. Lake’a. Stead zginął podczas tragicznej katastrofy Titanic’a. Zaprosił on Lake, by towarzyszył mu podczas dziewiczego i jak się później okazało, jedynego rejsu, ten jednak nie przyjął zaproszenia.

(Te notatki zostały wzięte z jeszcze niewydanej książki Curry Blake’a o życiu i służbie Johna G. Lake’a.)

John G. Lake był człowiekiem potężnie używanym przez Boga w pierwszej połowie 20 wieku. Największą sławę przyniosła mu służba uzdrowienia, skupiona wokół pokoi uzdrowienia, które otworzył w Spokane w 1915 roku. Przez okres 5 lat (1915-1920) Lake wspólnie z wyszkolonymi przez siebie “technikami bożego uzdrowienia ” byli używani przez Boga, by dokonać ponad 100 000 uzdrowień. Dr Lake uczył swoich “techników” przez serię wykładów na temat bożego uzdrowienia.

John G. Lake urodził się w Ontario w Kanadzie 18 marca 1870 roku. Wspólnie z rodzicami przeprowadził się do USA w 1886 roku i przyjął Chrystusa na spotkaniu Armii Zbawienia mniej więcej w tym samym czasie. Ożenił się i był ordynowany do służby w kościele metodystycznym. Jego wczesne wspomnienia były pełne chorób, śmierci, pogrzebów i pogrążonych w żałobie rodziców. Ośmioro z jego szesnastu braci i sióstr zmarło, z powodu przeróżnych chorób. Jego nowa żona również zachorowała i była bliska śmierci.

Tak wyglądała jego rzeczywistość, gdy John po raz pierwszy usłyszał kazanie o uzdrowieniu. Niezwłocznie rozpoczął studium bożego uzdrowienia. Jego żona została uzdrowiona przez modlitwę człowieka, który modlił się za nią na odległość -Alexandra Dowie’go. Lake wraz ze swoją rodziną przeprowadził się do Zion w stanie Illinois w 1901 roku “bym studiował boże uzdrowienie, bym mógł się go nauczyć i nauczać innych”.

W 1908 Lake i mała grupa misjonarzy “wiary” wyjechała z USA do południowej Afryki. Rozpoczęło się przebudzenie. Misjonarze wywołali poruszenie wśród ludu i zamieszki pomiędzy ludźmi religijnymi. Przez kolejnych 5 lat “The Apostolic Faith Mission of South Africa” (organizacja założona przez Lake’a) otworzyła ponad 700 kościołów (125 “białych” i 600 afroamerykańskich). Cuda i uzdrowienia, jakich nie widziano przez prawie 2000 lat stały się tam niemalże codziennością.

W pierwszym roku w południowej Afryce żona Lake’a nagle zmarła, podczas jego podróży misyjnej w głąb dżungli. Gdy powrócił, okazało się ze spóźnił się na jej pogrzeb 12 godzin. Wspominając tę sytuację nazywał ją “mistrzowskim uderzeniem szatana”. Pozostał w Afryce kolejne 4 lata wraz ze swoim 7 dzieci, które wychował i organizacją liczącą prawie 250000 wiernych, liczących na jego przywództwo.

1 lutego 1913 roku Lake, przemęczony gromem pracy, wrócił do USA. W podróży powrotnej odwiedził przyjaciół, za którymi tęsknił, głosił i odpoczywał.

We wrześniu 1913 Lake pojął za żonę kobietę, która okazała się być największym błogosławieństwem zarówno dla niego, jak i dla świata.

Florence Switzer była stenografką i sekretarką. Siadała w pierwszym rzędzie podczas każdego prowadzonego przez Lake’a nabożeństwa, streszczając i przelewając na papier kazania męża. Gdyby nie została jego żoną, prawdopodobnie nie posiadalibyśmy tak bogatych materiałów z jego posługi.

We wrześniu 1914 roku, Lake przeniósł swoją działalność do Spokane, gdzie przez 6 miesięcy usługiwał w jednym z kościołów, nim rozpoczął własną służbę pod nazwą “Lake’s Healing Rooms”, która zyskała sławę. Gdy później opuścił Spokane, pokoje uzdrowienia, które wtedy otworzył, zostały na zawsze zamknięte. (Budynek spłonął w drugiej połowie lat 30, a na jego miejscu zbudowano zupełnie inną, nową konstrukcję).

W 1920, John przeprowadził się wraz ze swoją rosnącą rodziną ( 7 dzieci z pierwszego małżeństwa i pięcioro z nowego) do Portland, mając w planach powtórzenie swoich osiągnięć ze Spokane, co też i uczynił. Znów zarejestrowano ponad 100 000 uzdrowień. Po 5 latach spędzonych w Portland służba Lake’a rosła z zatrważającą szybkością, tak, że udał się on w sześcioletnią podróż, która zaowocowała otwarciem kościołów, pokojów uzdrowienia oraz przeprowadzeniem licznych kampanii uzdrowienia w Sacramento, San Diego i w Huston.

Gdy Lake powrócił do Spokane w 1931 roku, kupił budynek starego metodystycznego kościoła i ponowie rozpoczął swoją działalność. Przez jakiś czas prowadził w nim pokoje uzdrowienia, ale przy ponownej przeprowadzce zostały one zamknięte.

Dr Lake (ten honorowy tytuł został mu przyznany, przez jego kongregację, ponieważ skutecznie leczył więcej ludzi niż lokalni lekarze) zmarł 16 września 1935 roku. Służbę Lake kontynuowała jego córka Gertrude wspólnie z mężem Wilford’em, który zmarł w 1987 roku. Tuż przed śmiercią wyznaczył on wielebnego Curry’ego R. Blake’a na głównego nadzorcę nad służbą John G. Lake Ministries.

By dokładniej zapoznać się z życiem i służbą Dr Johna G. Lake’a zapraszamy do lektury książki Curry Blake’a “John G. Lake – The Apostle of Divine Healing- The Life and Ministry of John G. Lake”